Tüketim Uçurumu

Bu yazı bazı heveslerinizi kursağınızda bırakabilir.

Muhtemelen yanlış düşünceler bunlar, pek aldırış etmeyin... Benim gayem içimi dökmektir sadece.

Çok sevdiğim çeşitli şeyler var, işte ne bileyim, okuduğum kitaplar, oynadığım oyunlar, gördüğüm resimler, vesaire.

Ben de böyle nitelikli şeyler üretebilir miyim, uğraşırsam olur mu diye sorduğumda cevap kesinlikle "ya neden üretemeyeyim ki" olacak değil mi?

Eh, sonuçta benim de iki bacağım, iki kolum, iki gözüm ve ortada ortak bir heves var, değil mi?

"Ben de yapabilirim" demek çok basit, değil mi?

Lakin...

Olgun bir eseri tüketirken bir heves geliverir gelmesine ama çok önemli bir şeyi ıskalarım.

Kabiliyeti ortaya koymak, ciddi bir çaba sarf etmeyi gerektirir.

Takdir edersiniz ki bende böyle bir kabiliyetin cidden var olup olmaması meçhuldür.

...Neden mi?

Kendime şöyle bir soru sordum:

Zamandan bol başka bir şey olmasa, sağlığım yerinde olsa, hayatım çok mükemmel olsa, böyle bir koşulda bile...

Böyle bir koşulda bile, gerçekten çaba sarf etmeye kalksam, hemen küsecek miyim?

...

Muhtmelen evet.

:(